Yukarıdaki sıkıştırılmış resim Türkiye'nin "KÖKLÜ" değişiminin mimarlarından dördünü içeriyor. Bir de onların başında NETEKİM paşa vardı. Bir sabah kalktık, bir de ne görelim?Yönetime el koymuşlar...

Gazeteler hemen yıldırım baskıları hazırlamış. Bütün sakıncalı haberler ve ifadeler ayıklanmış.

Duyduk duymadık demeyin! ordu yönetime el koymuş!

Biz garibanlar küçücüktük o zaman.

Gazete falan gelmezdi oralara. Radyo da yoktu doğru dürüst. Yani darbeyi basından öğrenmedik.

Bir sabah binlerce kitabın derede aktığını farkettik önce. Çocuklarını kurtarmak isteyen veliler fısıltı gazetesini çalıştırarak haberleşmiş ve ellerine ne geçerse dereye boşaltmış. 6.(V.I) Lenin mi dersiniz, rus klasikleri mi? Fakir Baykurt mu dersiniz, Orhan Kemal mi? ne yakalayabilirsek o halimizle kenara çıkartıp kurutmaya başlamıştık.

Bir süre sonra ilçenin yüksek sırtlarından çok sayıda askeri aracın geldiğini gördük. "yaramaz" gençlerin evlerine öncelik veriliyordu. Jandarmalar evi kuşatıyor, bütün yatak yığınları evin ortasına dökülüp aranıyordu odalar.

Sonra gençler dolduruluyordu cemselere (GMS marka kamyonlar)...

Olanları anlamak için çok büyümemiz gerekmedi.Böbrek yetmezliğinden ölen yakınlar, cezaevinde öğrendiği satrancı bize öğreten kuzenler, efsaneleşen komşu çocukları...

BÜYÜYÜNCE ÖĞRENDİK NETEKİM; Halk mutluydu artık. Anayasaya büyük destek vererek göstermişti mutluluğunu... 

Sallandırmışlardı yaşı tutmayan çocukları...

İşkenceler, adil olmayan yargılamalar, askeri cezaevlerindeki katliamlar, yukarıda sıkıştırılmış fotoğraflarını gördüğünüz paşalar tarafından sıkıştırılmıştı hayatımıza.

Şimdi memlekette yaşayan üç kişiden biri o darbeden sonra doğmuş ve bu konuda hiçbir fikri yok. Sadece öğretilmiş: "Sağ sol çatışması vardı. Ordu kanı durdurdu" (fazla bilgiye ne gerek var artık) 

Apolitik, antipolitik, punkçu, rockçı, arabeskçi, tinerci, MTV'ci, teomancı vs bir sürü "...CI" var. Ancak bu 12 eylül ne menem birşeymiş diyen, öğretilen o  cümlenin dışına çıkmaya çalışan yok. 

"Bir avuç dinozor", ısrarla "yargılansın darbeciler" diyor ama takan da yok.

Paşam ressam olmuş, Marmariste müzisyenlere iltifatlar düzüyor.

Ve mahalledeki komşularımız Deniz, Taylan Özgür, Kurtuluş, Ulaş, Mahir, Devrim gibi isimlerle birlikte büyürken biz; Biricik Yağmurumuz, İlayda, Aleyna, Kübra ve Büşralarla (bütün çocukların  başımızın üstünde yeri var, kastettiğimiz sadece büyükleri tarafından verilen isimleri - diğerleri gibi-) büyüyor ve onlardan duyarak "Atatürk çok içmekten ölmüş" diyor üç yaşında.

ELLERİNİZE SAĞLIK PAŞAM! BU TABLO SİZİN ESERİNİZ