(Resim: photoshop magazin - elifcelik)

Yokluğunuz, varlığınız kadar zor C... hanım.

Yutkunup duruyorum, gülüşünüzün her korsan eyleminde. Molotof kokteyl ateşi gibi...

Pa(r)çalarımdan tutuşuyorum. Arkamı dönüp tüm hızımla kaçmak istiyorum ama olmuyor. Gözlerinizin hayali bile o ateşin tam ortasına çakılıp kalmama neden oluyor.

Neden rahat bırakmıyorsunuz yüreğimi? Görmüyor musunuz ne kadar yorgunum.

Sıcaklığınız milyonlarca parçaya bölünmüş sanki.

Her kadında ayrı bir parçanız,

Her yerde,

Her an...

'Bir kabus' desem, haksızlık olur size.

Güzel bir düş desem, her sabah ulaşamayarak ter kan içinde uyanışlarım ne olacak?

Avrupa kentlerinin pırıl pırıl kaldırımlarında, havan mermilerinin dövdüğü Saraybosna sokaklarında, acımasız ABD jetlerinin yerle bir ettiği çocuk cesetleriyle dolu bir sığınakta hep yanımda oldunuz, hep sizden güç aldım C.. Hanım...

Yumruğumu sıkıp, içime attım çığlığımı;

Gördüğüm acıları, aşkları

sizinle paylaşmak, durmak bilmeksizin sabahlara dek size anlatmak istedim.

Hatırlıyor musunuz sabahladığımız geceleri...

En çok söylediğiniz türküleri özledim.

Buğulu sesinizin ipeksi dokunuşlarını.

Yoksunuz artık C.. Hanım,

Yoktunuz yıllardır,

Ve olmayacaksınız artık

Urfa'nın etrafını hüzün sarmış bu kez ...

Altın hızma avuçlarımda sahipsiz..

Bir YAĞMUR var sadece...

İliklerime kadar işlemiş,

Sırılsıklamım...